استاندارد ONVIF

استاندارد ONVIF

در روزهای نه چندان دور تمامی دوربین ها از پروتکل ارتباطی مختص به خود برای ارسال و دریافت اطلاعات استفاده می کردند. با این وجود دوربین های مداربسته با پروتکل های متفاوت امکان  برقراری ارتباط از طریق نرم افزار با یکدیگر را نداشتند.از این رو، این موضوع سبب ایجاد بسیاری از محدودیت ها شده بود.

انجمن ONVIF ( انجمن ارتباطات ویدئویی شبکه باز )،  توسط سه شرکت Axis ،Sony وBosch برای از بین بردن این محدودیت تشکیل شد.

 ONVIF   مخفف عبارت Open Network Interface Forum  می باشد که یک استاندارد باز است. این استاندارد   این امکان را به دوربین های مداربسته و دیگر دستگاه های تحت شبکه می دهد تا از طریق یک استاندارد پلت فرم باز یکپارچه، کنترل و مدیریت شوند.

هدف اصلی این استاندارد، استفاده از چندین دوربین و دستگاه های تحت شبکه به طور مشترک، صرف نظر از اینکه ساخته ی چه شرکت و برندی می باشد.

به طور خلاصه سه هدف اصلی که انجمن ONVIF در نظر گرفته است، به شرح ذیل می باشد:

1-  استانداردسازی ارتباط بین تجهیزات حفاظتی شبکه 
2- امکان استفاده از دوربین های مداربسته شبکه بدون توجه به سازنده آن 
3- امکان دسترسی تمامی شرکت ها و تولیدکنندگان به تکنولوژی ارتباطی ONVIF
 
 سه پروفایل اصلی این استاندارد عبارت اند از:
پروفایل S ، پروفایل C و پروفایل G
 

پروفایل S

  • مورد نیاز سیستم های تحت شبکه
  • ایجاد جریان صدا و تصویر
  • کنترل PTZ و خروجی هشدار
  • تنظیمات تصویر و داده های چندگانه
 

پروفایل C

  • مورد نیاز برای کنترل دستیابی به شبکه
  • تنظیمات اطلاعات
  • مدیریت هشدار و رویداد

 

پروفایلG

  • مورد استفاده در ذخیره و بازیابی اطلاعات
  • تنظیم، درخواست و کنترل ضبط برای دستگاه های منطبق
  • دریافت جریاندهی صدا و متا دیتا
 

مزایا

مزیت اصلی استاندارد ONVIF  رهایی کاربران از یک راه حل و تکنولوژی اختصاصی می باشد.بدین صورت که کاربران آزادی عمل برای انتخاب سخت افزار هر سازنده ای که شامل این استاندارد می باشد را دارد.با وجود این استاندارد و همچنین پیاده سازی آن بین دوربین های مداربسته تحت شبکه و امکان دسترسی تمام سازندگان  به این فن آوری بسیاری از دغدغه هایی همچون عدم همخوانی پروتکل دوربین های مداربسته را از بین برده و موجب سهولت در نگهداری و تعمیر و توسعه ی سیستم های نظارت تحت شبکه ای شده است.

معایب

این تکنولوژی نیز همانند دیگر تکنولوژی ها علاوه بر مزایا، معایبی نیز دارد. در انتخاب تجهیزاتی استاندارد ONVIF را دارا می باشند، باید به دو اصل توجه کرد:
 1) میزان کیفیت و بهره وری اجرای پروتکل ONVIF یک سازنده
 2) رعایت کیفیت و استاندارد های لازم برای ارتباط دهی بهتر میان دستگاه ها با پروتکل 
در بعضی مواقع ممکن است کاربر در استفاده با نرم افزاری ، با مشکل عدم ارتقا سازی های دوربین های تحت شبکه و یا عدم وجود برخی از ویژگی ها با مشکلاتی مواجه شود. برای استفاده از این تکنولوژی ، در بعضی مواقع کاربران نیاز به نرم افزار های اختصاصی خود سازندگان دارند و یا کاربر باید نرم افزاری را انتخاب کنید که ارتقا سازی ها و برخی ویژگی ها را پشتیبانی می کند.

استاندارد  ONVIFبه طور کلی در  دو نسخه اصلی طراحی شده است. نسخه ی اول دارای خصوصیات ذیل می باشد:

  1. پیکر بندی شبکه
  2. کشف دستگاه 
  3. مدیریت دستگاه
  4. تنظیمات رسانه ای
  5. مشاهده زنده
  6. مدیریت رویداد
  7. کنترل دوربین PTZ
  8. تحلیلگر تصویر
  9. امنیت
نسخه ی دوم این استاندارد، شامل فرمت های ذخیره سازی همچون: MPEG-4  ، H.264 ،  SOAP ، RTP و غیره می باشد.
 
1395/05/10

عضویت در خبرنامه: